Son Gönderiler:

Perşembe, Kasım 10, 2016

Çocukluğumuzun Katilleri


kimsesizdik belki ama yine de kendimizdik karnımızın aç olması umurumuzda değildi sokak aralarında tanrı yüzü gülüşlerimiz acılara meydan okuyan cüretimiz vardı idamların gölgesinde çocuk olduk bilmeden ve postal kokusu pasta kokusundan çoktu genzimize sinmiş puştlukların leş kokusu kendimizdik ama kimse olamadık aşkların bile yasaklandığı caddeler gördük köhne dolmuşlarda kaçamak bakışlar ağaç altında geleceği konuşmalar bildiğimiz bir şey vardı "yasaklar" hani dönsem diyorum yeniden o yıllara hıncımı alsam beynimi karartanlardan yollara ışıklar döşesem çocuk yüzlü kırları bayırları neşeyle sulasam Görünmeyen zincirler zihnimi bırakır mı ah bilinmezliğin sonsuz köleliği ve kara cehalete bulanmış her yanımız hangi milleti yüzlerle milyonları yenen? susmayın, kararttığınz yarınlarımızı anlatın konuşun, kıydığınız bütün çocukluklar için...şiiradamı

video




Yayınlar hakkında görüş ve düşüncelerinizi yorum olarak yazabilir, bloğumu takibe alabilir, mail listemize kaydolabilirsiniz. Beğendiğiniz yazıları sosyal sitelerde paylaşarak dostlarınızı haberdar edebilirsiniz. Geldiğiniz için teşekkürler.

Bunu Paylaş:

Yorum Gönder